GENESIS • CHAPTER 13 • BIBLE STUDY
Abram and Lot — Choosing Peace
ഉല്പത്തി 13 • അബ്രാമും ലോത്തും — സമാധാനം തിരഞ്ഞെടുക്കുക
A return to worship, a family disagreement, two different choices, and a promise that invites faith.
ആരാധനയിലേക്കുള്ള മടക്കം, കുടുംബത്തിലെ ഭിന്നത, വ്യത്യസ്തമായ തിരഞ്ഞെടുപ്പുകൾ, വിശ്വാസത്തിലേക്കു ക്ഷണിക്കുന്ന ദൈവവാഗ്ദാനം.
Abram and Lot Separate • അബ്രാമും ലോത്തും
Genesis 13:1–18 • English: Revised Standard Version Catholic Edition
13:1
So Abram went up from Egypt, he and his wife, and all that he had, and Lot with him, into the Negeb.
അബ്രാം ഭാര്യയോടും സ്വന്തമായ സകലത്തോടുംകൂടെ ഈജിപ്തില്‍നിന്നു നെഗെബിലേക്കു പോയി. ലോത്തും കൂടെയുണ്ടായിരുന്നു.
13:2
Now Abram was very rich in cattle, in silver, and in gold.
അബ്രാമിനു ധാരാളം കന്നുകാലികളും സ്വര്‍ണവും വെള്ളിയും ഉണ്ടായിരുന്നു.
13:3
And he journeyed on from the Negeb as far as Bethel, to the place where his tent had been at the beginning, between Bethel and Ai,
അവന്‍ നെഗെബില്‍നിന്നു ബഥേല്‍ വരെയും ബഥേലിനും ആയിയ്ക്കുമിടക്കു താന്‍മുമ്പു കൂടാരമടിച്ചതും,
13:4
to the place where he had made an altar at the first; and there Abram called on the name of the Lord.
ആദ്യമായി ബലിപീഠം പണിതതുമായ സ്ഥലംവരെയുംയാത്രചെയ്തു. അവിടെ അബ്രാം കര്‍ത്താവിന്റെ നാമം വിളിച്ചപേക്ഷിച്ചു.
13:5
And Lot, who went with Abram, also had flocks and herds and tents,
അവന്റെ കൂടെ പുറപ്പെട്ട ലോത്തിനും ആട്ടിന്‍പറ്റങ്ങളും കന്നുകാലിക്കൂട്ടങ്ങളും കൂടാരങ്ങളുമുണ്ടായിരുന്നു.
13:6
so that the land could not support both of them dwelling together; for their possessions were so great that they could not dwell together,
അവര്‍ക്ക് ഒന്നിച്ചു താമസിക്കാന്‍ ആ ദേശം മതിയായില്ല. കാരണം, അവര്‍ക്കു വളരെയേറെ സമ്പത്തുണ്ടായിരുന്നു. ഒന്നിച്ചു പാര്‍ക്കുക വയ്യാതായി.
13:7
and there was strife between the herdsmen of Abram’s cattle and the herdsmen of Lot’s cattle. At that time the Canaanites and the Per′izzites dwelt in the land.
അബ്രാമിന്റെയും ലോത്തിന്റെയും കന്നുകാലികളെ മേയ്ക്കുന്നവര്‍ തമ്മില്‍ കലഹമുണ്ടായി. അക്കാലത്ത് കാനാന്‍കാരും പെരീസ്യരും അന്നാട്ടില്‍ പാര്‍ത്തിരുന്നു.
13:8
Then Abram said to Lot, “Let there be no strife between you and me, and between your herdsmen and my herdsmen; for we are kinsmen.
അബ്രാം ലോത്തിനോടു പറഞ്ഞു: നമ്മള്‍ തമ്മിലും നമ്മുടെ ഇടയന്‍മാര്‍ തമ്മിലും കലഹമുണ്ടാകരുത്. കാരണം, നമ്മള്‍ സഹോദരന്‍മാരാണ്.
13:9
Is not the whole land before you? Separate yourself from me. If you take the left hand, then I will go to the right; or if you take the right hand, then I will go to the left.”
ഇതാ! ദേശമെല്ലാം നിന്റെ കണ്‍മുമ്പിലുണ്ടല്ലോ. എന്നെപ്പിരിഞ്ഞു പോവുക. ഇടത്തുഭാഗമാണു നിനക്കു വേണ്ടതെങ്കില്‍ ഞാന്‍ വലത്തേക്കു പൊയ്‌ക്കൊള്ളാം. വലത്തുഭാഗമാണു നിനക്ക് ഇഷ്ടമെങ്കില്‍ ഞാന്‍ ഇടത്തേക്കു പൊയ്‌ക്കൊള്ളാം.
13:10
And Lot lifted up his eyes, and saw that the Jordan valley was well watered everywhere like the garden of the Lord, like the land of Egypt, in the direction of Zo′ar; this was before the Lord destroyed Sodom and Gomor′rah.
ജോര്‍ദാന്‍ സമതലം മുഴുവന്‍ ജലപുഷ്ടിയുള്ള ഭൂമിയാണെന്നു ലോത്ത് കണ്ടു. അതു കര്‍ത്താവിന്റെ തോട്ടം പോലെയും സോവാറിനു നേരേയുള്ള ഈജിപ്തിലെ മണ്ണുപോലെയുമായിരുന്നു. കര്‍ത്താവ് സോദോമും ഗൊമോറായും നശിപ്പിക്കുന്നതിനുമുമ്പുള്ള അവസ്ഥയായിരുന്നു അത്.
13:11
So Lot chose for himself all the Jordan valley, and Lot journeyed east; thus they separated from each other.
ലോത്ത് ജോര്‍ദാന്‍ സമതലം തിരഞ്ഞെടുത്തു. അവന്‍ കിഴക്കോട്ടുയാത്ര തിരിച്ചു. അങ്ങനെ അവര്‍ തമ്മില്‍ പിരിഞ്ഞു.
13:12
Abram dwelt in the land of Canaan, while Lot dwelt among the cities of the valley and moved his tent as far as Sodom.
അബ്രാം കാനാന്‍ ദേശത്തു താമസമാക്കി. ലോത്ത് സമ തലത്തിലെ നഗരങ്ങളിലും വസിച്ചു. അവന്‍ സോദോമിനടുത്തു കൂടാരമടിച്ചു.
13:13
Now the men of Sodom were wicked, great sinners against the Lord.
സോദോമിലെ ആളുകള്‍ ദുഷ്ടന്‍മാരും കര്‍ത്താവിന്റെ മുമ്പില്‍ മഹാപാപികളുമായിരുന്നു.
13:14
The Lord said to Abram, after Lot had separated from him, “Lift up your eyes, and look from the place where you are, northward and southward and eastward and westward;
അബ്രാം ലോത്തില്‍നിന്നു വേര്‍പെട്ടതിനുശേഷം കര്‍ത്താവ് അബ്രാമിനോടു പറഞ്ഞു: നീ തലയുയര്‍ത്തി കിഴക്കോട്ടും പടിഞ്ഞാറോട്ടും തെക്കോട്ടും വടക്കോട്ടും നോക്കുക.
13:15
for all the land which you see I will give to you and to your descendants for ever.
നീ കാണുന്ന പ്രദേശമെല്ലാം നിനക്കും നിന്റെ സന്താനപരമ്പരകള്‍ക്കും എന്നേക്കുമായി ഞാന്‍ തരും.
13:16
I will make your descendants as the dust of the earth; so that if one can count the dust of the earth, your descendants also can be counted.
ഭൂമിയിലെ പൂഴിപോലെ നിന്റെ സന്തതികളെ ഞാന്‍ വര്‍ധിപ്പിക്കും. പൂഴി ആര്‍ക്കെങ്കിലും എണ്ണിത്തീര്‍ക്കാമെങ്കില്‍ നിന്റെ സന്തതികളെയും എണ്ണാനാവും.
13:17
Arise, walk through the length and the breadth of the land, for I will give it to you.”
എഴുന്നേറ്റ് ഈ ഭൂമിക്കു നെടുകെയും കുറുകെയും നടക്കുക. അത് നിനക്ക് ഞാന്‍ തരും.
13:18
So Abram moved his tent, and came and dwelt by the oaks[a] of Mamre, which are at Hebron; and there he built an altar to the Lord.
അബ്രാം തന്റെ കൂടാരം മാറ്റി ഹെബ്രോണിലുള്ള മാമ്രേയുടെ ഓക്കുമരങ്ങള്‍ക്കു സമീപം താമസമാക്കി. അവിടെ അവന്‍ കര്‍ത്താവിന് ഒരു ബലിപീഠം നിര്‍മിച്ചു.
Back to the altar • ബലിപീഠത്തിലേക്കുള്ള മടക്കം
After Egypt, Abram returns to his earlier campsite and altar. His journey resumes with worship. The chapter also ends with an altar at Mamre: prayer frames the story of choices and conflict.
Christian reflection: After failure or uncertainty, return to prayer. Ask for grace to make the next decision faithfully.
ഈജിപ്തിൽനിന്നു മടങ്ങിയ അബ്രാം മുമ്പ് കൂടാരമടിക്കുകയും ബലിപീഠം പണിയുകയും ചെയ്ത സ്ഥലത്തെത്തുന്നു. മാമ്രേയിൽ മറ്റൊരു ബലിപീഠം പണിയുന്നതോടെ അധ്യായം അവസാനിക്കുന്നു. ആരാധനയുടെ പശ്ചാത്തലത്തിലാണ് തിരഞ്ഞെടുപ്പുകളും ഭിന്നതയും അവതരിപ്പിക്കുന്നത്.
വിചിന്തനം: പരാജയത്തിനും ആശയക്കുഴപ്പത്തിനും ശേഷം പ്രാർത്ഥനയിലേക്കു മടങ്ങാം. അടുത്ത തീരുമാനം വിശ്വസ്തതയോടെ എടുക്കാൻ കൃപ തേടാം.
Choosing peace • സമാധാനം തിരഞ്ഞെടുക്കുക
Abundance needs wisdom
The problem is limited pasture for two large households. Prosperity brings responsibilities as well as opportunities.
രണ്ടു വലിയ കൂട്ടങ്ങൾക്കും വേണ്ട വിഭവങ്ങൾ പരിമിതമാണ്. സമൃദ്ധിയോടൊപ്പം ഉത്തരവാദിത്വവും വരുന്നു.
Take the first step
Abram opens the conversation and places their kinship above the dispute. Peacemaking requires action.
ബന്ധത്തിന് പ്രാധാന്യം നൽകി അബ്രാം സംഭാഷണം ആരംഭിക്കുന്നു. സമാധാനത്തിനായി ആദ്യ ചുവടുവയ്ക്കണം.
Make room for another
He allows Lot to choose first. Read this generosity alongside his trust in the divine promise.
ആദ്യം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ലോത്തിന് അവസരം നൽകുന്നു. ദൈവവാഗ്ദാനത്തിലുള്ള വിശ്വാസത്തോടൊപ്പം ഈ ഉദാരതയെ കാണാം.
Practical boundaries
Separate grazing areas resolve the immediate conflict. Genesis 14 will show Abram still coming to Lot’s aid.
വേറിട്ട താമസം തർക്കത്തിന് പരിഹാരമാകുന്നു. ഉല്പത്തി 14-ൽ അബ്രാം ലോത്തിന്റെ സഹായത്തിനെത്തുന്നു.
Two ways of seeing • രണ്ടു കാഴ്ചപ്പാടുകൾ
Lot looks at the fertile valley and chooses it. Later, God tells Abram to look at the land he will receive. This contrast invites us to consider the difference between seizing an opportunity and receiving a promise.
The narrator places Sodom’s wickedness beside its attractive surroundings. Fertility is real; so is the moral danger. The passage does not tell us every motive behind Lot’s decision.
ജലസമൃദ്ധമായ സമതലം കണ്ട് ലോത്ത് അത് തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു. പിന്നീട് അബ്രാമിനോട് ദൈവം താൻ നൽകുന്ന ദേശം നോക്കാൻ പറയുന്നു. അവസരം സ്വന്തമാക്കുന്നതും വാഗ്ദാനം സ്വീകരിക്കുന്നതും തമ്മിലുള്ള വ്യത്യാസം ഇവിടെ ചിന്തിക്കാം.
ആകർഷകമായ ദേശത്തോടൊപ്പം സോദോമിലെ തിന്മയും തിരുവചനം കാണിക്കുന്നു. തീരുമാനത്തിന്റെ ഭൗതികനേട്ടങ്ങൾക്കൊപ്പം ആത്മീയ സാഹചര്യവും പരിഗണിക്കണം.
Lot should not be reduced to a villain: 2 Peter 2:7–8 later describes him as righteous and distressed by wickedness. ലോത്തിനെ പൂർണമായും ദുഷ്ടനായി ചിത്രീകരിക്കരുത്; 2 പത്രോസ് 2:7–8 അവനെ നീതിമാനായി വിശേഷിപ്പിക്കുന്നു.
God renews the promise • ദൈവം വാഗ്ദാനം പുതുക്കുന്നു
Look in every direction • 13:14
God directs Abram’s vision beyond the immediate disagreement.
തൽക്കാലത്തെ ഭിന്നതയ്ക്കപ്പുറത്തേക്ക് ദൈവം അബ്രാമിന്റെ ദൃഷ്ടി നയിക്കുന്നു.
Land and descendants • 13:15
The promise of Genesis 12:7 is reaffirmed. It concerns a future beyond Abram’s own lifetime.
ഉല്പത്തി 12:7-ലെ വാഗ്ദാനം വീണ്ടും ഉറപ്പിക്കുന്നു. അബ്രാമിന്റെ ജീവിതകാലത്തിനപ്പുറത്തേക്കുള്ള ഭാവിയാണത്.
Dust of the earth • 13:16
Dust expresses an uncountable multitude. The stars appear in Genesis 15:5; sand appears in Genesis 22:17. These images are related but occur in different passages.
എണ്ണിത്തീർക്കാനാകാത്ത സന്തതിയെയാണ് പൂഴി സൂചിപ്പിക്കുന്നത്. നക്ഷത്രങ്ങൾ 15:5-ലും മണൽ 22:17-ലും വരുന്നു.
Walk through the land • 13:17
Abram is invited to explore what God promises. The verse does not provide a universal ritual for claiming property.
വാഗ്ദാനം ചെയ്ത ഭൂമിയിലൂടെ നടക്കാൻ അബ്രാമിനോടു പറയുന്നു. ഇത് ഭൂമി സ്വന്തമാക്കാനുള്ള പൊതുവായ ആചാരവിധിയല്ല.
This chapter renews the promise; the covenant ceremony comes in Genesis 15. The timing after separation is not a command to remove people from our lives to obtain blessings. ഇവിടെ വാഗ്ദാനം പുതുക്കുന്നു; ഉടമ്പടിയുടെ ചടങ്ങ് ഉല്പത്തി 15-ലാണ്. അനുഗ്രഹം ലഭിക്കാൻ ബന്ധങ്ങൾ ഉപേക്ഷിക്കണമെന്ന നിയമം ഇതിൽനിന്ന് ഉണ്ടാക്കരുത്.
Journey and important places • യാത്രയും പ്രധാന സ്ഥലങ്ങളും
Egypt → Negeb: Abram returns from the famine episode of Genesis 12.
Bethel / Ai: Return to the earlier campsite and altar; the disagreement and separation follow.
Jordan plain / Zoar / Sodom: Lot chooses the well-watered region and moves near Sodom.
Mamre / Hebron: Abram settles by the oaks and builds an altar.
ഈജിപ്തിൽനിന്ന് നെഗെബിലേക്കും തുടർന്ന് ബഥേൽ–ആയി പ്രദേശത്തേക്കുമാണ് അബ്രാമിന്റെ മടക്കം. ലോത്ത് യോർദാൻ സമതലത്തിലേക്കു പോകുന്നു. അബ്രാം ഹെബ്രോണിലെ മാമ്രേയിൽ താമസമാക്കി ബലിപീഠം പണിയുന്നു.
Sequence rather than dated chronology: the chapter supplies no elapsed years or travel distances. Sodom’s precise location is not established by this illustration.
New Testament connections • പുതിയനിയമ ബന്ധങ്ങൾ
Meekness and peacemaking
Matthew 5:5, 9 blesses the meek and peacemakers. Abram’s conduct illustrates these qualities. This is a thematic parallel, not an explicit prediction of the Beatitudes.
മത്തായി 5:5, 9-ലെ സൗമ്യതയും സമാധാനസ്ഥാപനവും അബ്രാമിന്റെ പ്രവൃത്തിയുമായി ബന്ധപ്പെടുത്തി ചിന്തിക്കാം. ഇത് ആശയപരമായ സാമ്യമാണ്.
Tents and God’s lasting city
Hebrews 11:8–16 explicitly presents Abraham as a pilgrim of faith, living in tents while awaiting God’s city and a heavenly homeland.
ഹെബ്രായർ 11:8–16 അബ്രാഹത്തെ വിശ്വാസയാത്രികനായി അവതരിപ്പിക്കുന്നു. കൂടാരജീവിതത്തിനിടയിലും ദൈവത്തിന്റെ നഗരം അവൻ പ്രതീക്ഷിച്ചു.
Inheritance through faith
Romans 4:13–16 speaks of Abraham’s inheritance in the wider terms of the world and the righteousness of faith. Christian hope reaches beyond immediate possessions.
റോമാ 4:13–16 വിശ്വാസത്താലുള്ള നീതിയുമായി അവകാശത്തെ ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ക്രൈസ്തവ പ്രത്യാശ ഇപ്പോഴത്തെ സമ്പത്തിനപ്പുറത്തേക്കു നീളുന്നു.
The promise and Christ
Galatians 3:16, 29 reads the Abrahamic promise in relation to Christ; those belonging to Christ are heirs according to the promise. This concerns the wider Abraham story.
ഗലാത്തിയാ 3:16, 29 അബ്രാഹത്തിനുള്ള വാഗ്ദാനത്തെ ക്രിസ്തുവുമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്നു. ക്രിസ്തുവിനുള്ളവർ വാഗ്ദാനപ്രകാരം അവകാശികളാണ്.
Details worth noticing • ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട കാര്യങ്ങൾ
- Abram, not yet Abraham: the change of name occurs in Genesis 17:5.
- Kinship: Lot is Abram’s nephew (Genesis 11:27). The appeal to brotherhood in 13:8 expresses family solidarity.
- Existing inhabitants: 13:7 mentions Canaanites and Perizzites. The land is already inhabited.
- A narrative warning: the reference to Sodom’s future destruction anticipates Genesis 19.
- Continued care: separation in Genesis 13 is followed by Abram rescuing Lot in Genesis 14.
- A developing pattern: journey → worship → testing → renewed promise → worship.
- No guaranteed material reward: generosity and faithfulness are not a formula for wealth.
ഇവിടെ പേര് അബ്രാം എന്നാണ്; അബ്രാഹം എന്ന പേര് 17:5-ലാണ്. ലോത്ത് സഹോദരപുത്രനാണ്. ദേശത്ത് മറ്റു ജനങ്ങളും പാർക്കുന്നു. വേർപിരിഞ്ഞ ശേഷവും അബ്രാം ലോത്തിനെ സഹായിക്കുന്നു. യാത്രയും ആരാധനയും പരീക്ഷണവും വാഗ്ദാനവും ആവർത്തിക്കുന്ന വിശ്വാസയാത്ര ഇവിടെ കാണാം.
Catholic reflection • കത്തോലിക്കാ വിശ്വാസ വിചിന്തനം
Abram’s example invites an examination of conscience: do possessions serve our relationships, or do relationships suffer for possessions? Prayer should shape the way we speak, negotiate and share.
His generosity does not remove practical responsibility. He finds a workable arrangement while preserving concern for his relative. Christians can practise this through honest conversation, fair sharing, forgiveness and reconciliation.
The altar calls us back to worship; the tents remind us that our lasting hope is with God. Bring family tensions to prayer and seek grace to act with humility.
നമ്മുടെ സമ്പത്ത് ബന്ധങ്ങളെ സഹായിക്കുന്നുണ്ടോ, അതോ സമ്പത്തിനുവേണ്ടി ബന്ധങ്ങളെ വേദനിപ്പിക്കുന്നുണ്ടോ? നമ്മുടെ സംസാരത്തെയും പങ്കുവയ്ക്കലിനെയും തീരുമാനങ്ങളെയും പ്രാർത്ഥന നയിക്കണം.
ഉദാരതയോടൊപ്പം പ്രായോഗിക ഉത്തരവാദിത്വവും വേണം. സത്യസന്ധമായ സംഭാഷണം, നീതിപൂർവമായ പങ്കുവയ്ക്കൽ, ക്ഷമ, അനുരഞ്ജനം എന്നിവയിലൂടെ സമാധാനം വളർത്താം.
ബലിപീഠം ആരാധനയിലേക്കും കൂടാരങ്ങൾ ദൈവത്തിലുള്ള നിത്യപ്രത്യാശയിലേക്കും നമ്മെ ഓർമിപ്പിക്കുന്നു. കുടുംബത്തിലെ സംഘർഷങ്ങൾ പ്രാർത്ഥനയിൽ സമർപ്പിക്കാം.
Discuss and pray • ചിന്തിക്കാനും പ്രാർത്ഥിക്കാനും
- Where can I take the first step towards peace? സമാധാനത്തിനായി എവിടെയാണ് ഞാൻ ആദ്യ ചുവടുവയ്ക്കേണ്ടത്?
- Do I consider character and faith when choosing opportunities? അവസരങ്ങൾ തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ സ്വഭാവവും വിശ്വാസവും ഞാൻ പരിഗണിക്കുന്നുണ്ടോ?
- What helps our household return to prayer? പ്രാർത്ഥനയിലേക്കു മടങ്ങാൻ നമ്മുടെ കുടുംബത്തെ സഹായിക്കുന്നത് എന്താണ്?
Lord, give us generous hearts, wise judgement and the courage to seek peace. Teach us to trust your promises and to walk faithfully with you. Amen.
കർത്താവേ, ഉദാരഹൃദയവും വിവേകവും സമാധാനം തേടാനുള്ള ധൈര്യവും ഞങ്ങൾക്കു നൽകണമേ. അങ്ങയുടെ വാഗ്ദാനങ്ങളിൽ ആശ്രയിച്ച് വിശ്വസ്തതയോടെ നടക്കാൻ പഠിപ്പിക്കണമേ. ആമേൻ.
Chapter summary • അധ്യായ സംഗ്രഹം
Abram returns to worship. Growing possessions lead to conflict, and he seeks peace by giving Lot first choice. Lot chooses the Jordan plain; Abram remains in Canaan. God reaffirms the promise of land and countless descendants. At Mamre, Abram builds another altar. The chapter invites generous decisions, discernment and patient faith.
അബ്രാം ആരാധനയിലേക്കു മടങ്ങുന്നു. സമ്പത്തും കൂട്ടങ്ങളും വർധിച്ചതോടെ സംഘർഷമുണ്ടാകുന്നു. ആദ്യം തിരഞ്ഞെടുക്കാൻ ലോത്തിന് അവസരം നൽകി അബ്രാം സമാധാനം തേടുന്നു. ലോത്ത് യോർദാൻ സമതലം തിരഞ്ഞെടുക്കുന്നു; അബ്രാം കാനാനിൽ തുടരുന്നു. ദേശവും എണ്ണമറ്റ സന്തതിയും ദൈവം വാഗ്ദാനം ചെയ്യുന്നു. മാമ്രേയിൽ അബ്രാം വീണ്ടും ബലിപീഠം പണിയുന്നു. ഉദാരതയിലേക്കും വിവേകത്തിലേക്കും ക്ഷമയുള്ള വിശ്വാസത്തിലേക്കുമാണ് ഈ അധ്യായത്തിന്റെ ക്ഷണം.
